ورود به سامانه عضویت در سامانه
 
صفحه اصلی مقالات پذیرفته شده
بررسی کارایی علفکش توفور دی بی (بوترس) بر کنترل پیچک صحرایی (Convolvulus arvensis) در یونجه (Medicago sativa) استقرار یافته جیرفت
کد مقاله : 1011-WEED92 (R3)
نویسندگان:
ابراهیم ممنوعی *1، احمد آئین2، پرویز شیمی3
1مرکز تحقیقات کشاورزی جیرفت و کهنوج
2هیئت علمی
3بزرگ راه شهید چمران، خیابان یمن، پلاک 1 و2 صندوق پستی 1454-کد پستی 1985813111
چکیده مقاله:
به منظور کنترل علف هرز پیچک صحرایی در یونجه استقرار یافته در جیرفت، آزمایشی طی سال های 87-89 بصورت طرح بلوکهای کامل تصادفی در 4 تکرار با 12 تیمار اجرا گردید. تیمار 1 و 2 ، 3 و 4 – ایمازتاپیر (پرسوئیت 10% SL) با غلظت 4/ ، 6/0، 8/0و 1 لیتر در هکتار + سیتوگیت 1 لیتر در هکتار (بعد از چین اول سال استقرار اوایل رشد علف های هرز، 5 و6 – پندیمتالین (استومپ EC 33% ) به میزان 5/2 و 3 لیتر در هکتار در زمان رکود یونجه ، 7- بنتازون (بازاگران 48% SL) به میزان 3 لیتر در هکتار بعد از چین اول و اوایل رشد علف های هرز، 8- متریبوزین (سنکور 70% WP) 1 کیلو گرم در زمان رکود یونجه، 11،10،9 و 12 - توفور دی بی (بوترس 42.3% EC) با غلظت 2، 5/2، 3 و 5/3 لیتر در هکتار پس از برداشت یونجه و اوایل رشد علف های هرز ،13- تیمار شاهد وجین در طول فصل رشد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که تیمار ها اثر معنی داری بر تراکم و وزن خشک پیچک صحرایی در چین های مختلف دارد. بوترس (دزهای 5/3 و 3 لیتر) و ایمازتاپیر (ا لیتر در هکتار) بیشترین کارایی کنترل پیچک را داشتند
کلیدواژه ها:
واژه¬های کلیدی: یونجه، بوترس، پرسوئیت
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است